2. සක්ක සූත්‍රය.

1. මා විසින් මෙසේ අසනලදී. එක් කලෙක භාග්‍යවතුන් වහන්සේ රජගහනුවර ගිජුකුළු පව්වෙහි වැඩ වසන සේක.

2. ඉක්බිති සක්ක නම් යක්‍ෂතෙම භාග්‍යවතුන් වහන්සේ යම් තැනෙකද එතැනට පැමිණියේය. පැමිණ, භාග්‍යවතුන් වහන්සේට ගාථායෙන් ( මෙසේ ) කීය:

´´පැහැ දැමූ සියලු කෙලෙස් ගැට ඇති, සසරින් විශේෂයෙන් මිදුනාවූ, ශාන්තවූ ඔබට අනුන්ට අනුශාසනා කිරීම නොහොබී.´´

3. ( භාග්‍යවතුන් වහන්සේ මෙසේ වදාළ සේක: ) ´´සක්කය, යම් කිසි කරුණක් නිසා එක්ව විසීම ඇතිවේද, ප්‍රඥා සහිතවූ ( සම්බුද්ධ තෙම ) එයට සිතින් අනුකම්පා කරන්නට නොවටී.

´´එහෙත් ප්‍රසන්න සිතින් යුතුව අනුන්ට යම් අනුශාසනා කිරීමක් වේද, ඒ කාරණයෙන් ( බැඳීමක් ඇති නොවේ.) එබඳු අනුශාසනය අනුකම්පාවයි. කරුණාවයි.´´